martes, 25 de enero de 2011

El hombre que plantaba árboles


Novela de Jean Giono que foi escrita sobre o 1953, difundida por todo o mundo e traducida a 13 idiomas.
Lectura de OPC en Módulo I e III de ESA co obxectivo de concienciar o alumnado na educación ambiental.

17 comentarios:

Manuel dijo...

Una obra muy bonita que transmite que tenemos que respetar nuestro entorno.

maria dijo...

pareceume interesante que un home dedique a sua vida despois de perder a sua muller e o seu fillo a aplantar bellotas e a velas nun futuro crecer,dedicandolle tempo dia a dia a natureza,maria pequeño

Anónimo dijo...

O libro esta moi ben gustoume moito porque cuida o medio ambiente.

Miguel Rey

Anónimo dijo...

o libro estubo moi ben.a vida do señor era moi triste por eso plantaba bellotas.el non tiña a ninguen solo o seu rebaño de ovellas.Eduardo

Anónimo dijo...

la peli lleva muchos valores me a encantado. Tiene una buena moraleja final.
Tania Garcia

jonatan dijo...

e un bo libro e lese moi ben.Trataba de un home que plantaba árbores todos os dias nos motes de todo mundo sin saber de quen eran, e despois o estado o lelo libro preocupouse por saber se ese home existis deverdade, pero en realidade non existia,era só un conto k escribira alguen.Todo o mundo teriamos que faser o mesmo ca ese home.

javier dijo...

e unha obra mui levadeira de ler.qérenos dicir qe si todos aportamos o noso granito de area todo o noso entorno estaría en mellores condicións



javier calo arán

Anónimo dijo...

o libro estubo mui ben, trata dun pastor,que vive en una cabaña y se dedicaba a plantar bellotas.Este era un personaje totalmente ficticio.
Esteban Lema

Anónimo dijo...

bastante bo xa que o home despois de perder a sua muller dedicase en plenitude a natureza vanessa

israel dijo...

muy bonito conto porque conta o ke lle sucediu na vida e o ke fai agora

Martin Trigo Trillo dijo...

mui bonito conto porque conta a vida e o ke lle sucediu

carlos dijo...

Gustoume moito,pareceme unha obra interesante porque pretende ensinarnos cousas sobre o medio ambiente.

Carlos Vázquez Ferrero

Anónimo dijo...

Ha estado muy bien,porque cuida el medio ambiente,pensaba que era una historia que habia pasado en la vida real,pero es una historia inventada.
David Leises

Anónimo dijo...

o libro fala de un tema que nos interesa a todos a importancia que ten a plantancion de arbores Angela

Cristina Sixto dijo...

O libro conta a vida dun home alleo a guerra que se estaba a vivir naquel momento e que despois de perder a súa familia adicouse a plantar encinas alá onde iba polo simple feito de repoboar o monte. Outro home que se atopou con él contou o que él facía altruistamente e decidíu escribir un libro contando a historia e todo o mundo quería saber quen era ese velloque plantaba encínas. A moralexa é que o vello non existia e que todos deberíamos ser máis altruistas.

Anónimo dijo...

Esta novela nos demostra que hai que ser máis desinteresado no momento de facelas cousas polos demais,xa que a larga é bo tamén para nós.E en realidade hai moita xente egoista, interesada e envidiosa no mundo que só fai as cousas por conveniencias propias.
E que as cousas feitas con cariño,paciencia e con constancia sempre saen mellor.
Nesta novela fainos ver como hai que enganar para que se faga algo pola protección da natureza.Destaco dicir que nada é imposible se no lo propoñemos.

InforFB dijo...

Este último comentario se é dunha alumna ou alumno de OPC ten que asinalo, eu así non sei quen o escribiu, un saúdo!!